Als je een puppy in huis krijgt, duurt het meestal niet lang voordat het woord socialiseren valt. Je pup moet kennismaken met andere honden, verschillende mensen, verkeer, kinderen, winkelstraten, terrassen en het liefst nog allerlei verschillende geluiden en ondergronden.
De gedachte erachter is logisch. Je wilt je puppy voorbereiden op het leven dat hij straks met jou gaat leiden.
Alleen is socialiseren bijna een soort afvinklijst geworden. Hoe meer een puppy heeft gezien en meegemaakt, hoe beter hij gesocialiseerd zou zijn. Terwijl het aantal ervaringen nog helemaal niets zegt over wat je puppy tijdens die ervaringen leert.
Socialiseren gaat niet over zoveel mogelijk meemaken
Een puppy zit in een belangrijke ontwikkelingsfase waarin volop associaties worden gevormd. Nieuwe ervaringen doen ertoe. Maar daarbij kijk ik veel liever naar de kwaliteit van een ervaring dan naar hoeveel dingen je in een week kunt afvinken.
Wil je bijvoorbeeld dat je puppy later mee kan naar een terras? Dan hoeft zijn eerste kennismaking niet meteen op zaterdagmiddag midden in de drukte plaats te vinden. Ga eens op een rustig moment, zoek een plek aan de rand en kijk wat er gebeurt.
Kan je pup rustig om zich heen kijken? Snuffelt hij? Gaat hij na verloop van tijd zitten of liggen? Of zie je dat hij steeds alerter wordt op alles wat er om hem heen gebeurt?
Een puppy die stil onder je stoel zit, is namelijk niet automatisch ontspannen. Misschien vindt hij de situatie behoorlijk spannend en weet hij simpelweg niet wat hij ermee moet. Alleen aanwezig zijn in een bepaalde situatie betekent dus nog niet dat je pup er een goede ervaring mee opdoet.
Je puppy hoeft niet met iedereen kennis te maken
Vooral bij andere honden zie ik dit vaak. Er komt een hond aan en de puppy mag er even naartoe, want contact met andere honden is goed voor zijn sociale ontwikkeling.
Als dat iedere keer gebeurt, leert je pup ondertussen ook: hond zien betekent ernaartoe gaan. Een paar maanden later wil je ineens dat diezelfde hond rustig doorloopt wanneer er een hond aan de overkant verschijnt.
Een andere hond zien zonder contact te maken, is daarom óók een nuttige ervaring. Je kunt samen op afstand kijken, rustig verder lopen of een keer meelopen met een stabiele hond zonder dat er voortdurend gespeeld hoeft te worden.
Hetzelfde geldt voor mensen. Niet iedereen hoeft je puppy aan te raken. Je pup mag zelf toenadering zoeken en hoeft niet met iedereen contact te maken. Uiteindelijk wil je ook een hond die mensen en honden kan tegenkomen zonder daar altijd iets mee te hoeven.
Socialiseren stopt niet wanneer je weer thuis bent
Dit vind ik minstens zo belangrijk als de ervaring zelf.
Stel, je bent ’s ochtends met je puppy naar de dierenarts geweest. In de wachtkamer zaten andere honden, hij is onderzocht door iemand die hij niet kent en onderweg zat hij twee keer in de auto. Misschien deed hij het fantastisch en leek hij nergens last van te hebben.
Voor mij is dat op zo’n dag al een behoorlijke activiteit.
Ik zou dan niet ’s middags ook nog naar een drukke winkelstraat gaan omdat er toevallig nog iets op het socialisatielijstje stond. De rest van de dag mag best saai zijn. Even naar buiten om zijn behoefte te doen, rustig wat snuffelen en thuis vooral de mogelijkheid krijgen om te slapen.
Hetzelfde geldt na een puppycursus, een terras, spelen met een andere hond of een uitstapje naar een nieuwe omgeving. Ook positieve ervaringen leveren een hoop nieuwe informatie op en die moet verwerkt worden.
Sommige puppy’s pakken die rust thuis makkelijk zelf. Andere blijven achter iedereen aanlopen, reageren op ieder geluid en lijken overal bij te willen zijn. Dan kan het nodig zijn om je pup te helpen om daadwerkelijk tot rust te komen en ervoor te zorgen dat zijn slaapplek niet midden in alle drukte ligt.
En soms houd ik ook de volgende dag wat rustiger. Dat geldt zeker wanneer een pup na een intensieve dag drukker wordt, meer gaat bijten, slechter slaapt of veel sterker reageert op alles wat er gebeurt. Dan zou ik niet automatisch concluderen dat hij nóg meer moet ondernemen.
Kijk naar het leven dat jullie samen gaan leiden
Je hoeft je puppy niet met ieder denkbaar scenario kennis te laten maken. Bedenk vooral wat straks onderdeel wordt van zijn normale leven.
Woon je in de stad, dan zijn verkeer en drukte relevant. Wil je je hond later meenemen naar restaurants, bouw dan rustig ervaring met terrassen op. Reis je regelmatig met de trein, dan is het logisch dat je daar aandacht aan besteedt.
Je hoeft alleen niet in een paar weken tijd de hele wereld te laten zien.
Plan liever bewust wat je doet en houd er rekening mee dat daar herstel tegenover moet staan. Daarmee wordt rust gewoon onderdeel van socialiseren: je plant niet alleen wat je met je puppy gaat doen, maar ook wanneer hij daarna niets hoeft.
Want de ervaring vindt misschien buiten plaats, maar een groot deel van de verwerking gebeurt later thuis, wanneer je puppy ligt te slapen.






Share: