Als nieuwe puppy-eigenaar krijg je vaak het advies om je pup zoveel mogelijk te laten meemaken. Naar het terras, mee naar de stad, kennismaken met kinderen, andere honden, verkeer en allerlei verschillende omgevingen. Dat advies komt ergens vandaan: de eerste levensfase is belangrijk voor de ontwikkeling van een hond. Toch zit er een risico in het idee dat een puppy vooral véél moet meemaken. Blootstelling is namelijk niet automatisch goede socialisatie.
Het gaat om wat je puppy ervaart
Een puppy leert niet alleen dát iets bestaat, maar vooral hoe hij zich tijdens zo’n ervaring voelt. Een pup die op een druk terras stil onder de tafel zit, hoeft zich daar dus niet automatisch prettig te voelen. Misschien kijkt hij voortdurend om zich heen, schrikt hij van geluiden of verstijft hij wanneer iemand hem wil aanraken.
Daarom kijk ik liever naar de kwaliteit van een ervaring dan naar de hoeveelheid ervaringen die een pup heeft opgedaan. Tien rustige ontmoetingen met mensen kunnen waardevoller zijn dan vijftig mensen die allemaal over je puppy heen buigen om hem te aaien. Hetzelfde geldt voor andere honden. Je puppy hoeft niet met iedere hond te spelen om goed gesocialiseerd te raken. Ook rustig kijken en vervolgens weer verdergaan is een waardevolle ervaring.
Meer is niet automatisch beter
Bij socialisatie ontstaat soms haast. Alsof er in een paar weken tijd een enorme checklist moet worden afgewerkt. Daardoor kunnen dagen behoorlijk vol raken. Even naar het schoolplein, daarna mee naar de dierenwinkel en ’s avonds nog op visite, want de pup moet natuurlijk ook mensen in huis leren kennen.
Voor een jonge hond kan dat ontzettend veel zijn. Zijn wereld is sowieso al compleet veranderd. Hij woont bij nieuwe mensen, in een nieuw huis en krijgt iedere dag geuren, geluiden en situaties te verwerken die voor ons heel normaal zijn, maar voor hem nieuw.
Overprikkeling ziet er bovendien niet altijd uit als een hond die bang in een hoekje kruipt. Een puppy kan juist steeds drukker worden, harder gaan bijten, door het huis racen en nauwelijks meer tot rust komen. Dat wordt gemakkelijk aangezien voor een pup die zijn energie nog niet kwijt is, terwijl hij misschien vooral behoefte heeft aan herstel.
Kijk naar de hond voor je
Natuurlijk wil je een puppy laten kennismaken met de wereld waarin hij later moet functioneren. Maar laat zijn reactie bepalen hoe snel je gaat. Kan hij rustig kijken, snuffelen en daarna weer verder? Kan hij voer aannemen en blijft zijn lichaam ontspannen? Dan is de ervaring waarschijnlijk goed te verwerken. Zie je dat de spanning steeds verder oploopt, dan mag je afstand nemen of stoppen.
Goede socialisatie is voor mij daarom geen wedstrijd waarin je vóór een bepaalde leeftijd zoveel mogelijk vakjes moet afvinken. Het doel is niet dat je puppy alles een keer heeft gezien. Het doel is dat hij leert dat de wereld meestal veilig en voorspelbaar is en dat jij hem helpt wanneer iets nog moeilijk is. Uiteindelijk gaat socialisatie niet over hoeveel je puppy heeft meegemaakt, maar over wat hij daarvan heeft geleerd.
Share: